"я не улыбнусь, пока не увижу тебя хотяб на секунду!"

{"root":{"type":"root","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":"В Японской легенде говориться– \"у каждого человека есть своя красная невидимая нить судьбы, которая связывает второго человека и эта нить ни никогда не разорвётся и связывает двух людей\" ","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":"Женский смех раздался за столом. Две девушки сидели, болтали, пили кофе, смеялись. ","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":"Джен:","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":"– прошлой зимой был скользкий лёд и в кафе вообще было никак попасть! Я видела картину где один мужик уже на корточках пытался добраться до двери! ","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":"Брайтаз смеялась с каждого рассказа Джен и пила кофе. На часах уже показывало 18:38, было пора прощаться и идти по домам. Брайт и Джен обнялись, а потом обе женщины разошлись. ","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":"На дворе была ранняя зима. Под вечер, как с фонтана, был снегопад. Дорогу еле видно, но всё же разглядеть чтото можно. ","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":"Прийдя домой, Брайтаз ощутила облегчение, хотя любой человек это ощутит, когда пришёл домой с холода в тепло. ","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":"Шедлетский ","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":"– о, ты уже пришла Кристин? ","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":"Радостным тоном раздался голос Шедлетского","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":"Брайтаз","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":"– ну конечно я! Кто же ещё","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":"С радостью и нежностью говорила Брайт у порога","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":"Переодевшись та пошла в гостиную. Устало плюхнувшись на диван та как маленький ребёнок во время грозы укуталась в плед. Шедлетский же, чуть подсматривал за Брайт, с ухмылкой тот накинулся на неё, но так чтобы было не больно. ","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":"Шедлетский ","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":"– ты теперь шаурма и я тебя съем! ","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":"Шед обнял Брайтаз с улыбкой на лице, Брайт в свою же очередь тоже ухмыльнулась и чуть захихикала","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":"Брайтаз ","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":"– но теперь я не шаурма, а привидение! Ууу! ","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":"Та полностью накинула на себя плед и распустила руки","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":"Шедлетский ","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":"– о нет! Кажется меня хочет съесть привидение! ","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":"Шед с улыбкой и смехом встал и побежал от Брайт, она же и за ним. Догнав Шеда, Брайтаз напрыгнула на него и приняла в свои обьятия, Шед смеясь обнял её в ответ. ","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0},{"type":"paragraph","format":"","indent":0,"version":1,"children":[{"mode":"normal","text":" Их беззаботная жизнь будто так и должна быть до самой смерти, а может и нет... ","type":"text","style":"","detail":0,"format":0,"version":1}],"direction":null,"textStyle":"","textFormat":0}],"direction":null}}